Yaratılış1: 20-23

 (Tanrı, "Sular canlı yaratıklarla dolup taşsın)

 

Yaratılış1: 20-23『Tanrı, "Sular canlı yaratıklarla dolup taşsın, yeryüzünün üzerinde, gökte kuşlar uçuşsun" diye buyurdu.  Tanrı büyük deniz canavarlarını, sularda kaynaşan canlıları ve uçan çeşitli varlıkları yarattı. Bunun iyi olduğunu gördü.  Tanrı, "Verimli olun, çoğalın, denizleri doldurun, yeryüzünde kuşlar çoğalsın" diyerek onları kutsadı.  Akşam oldu, sabah oldu ve beşinci gün oluştu. 』

 

Bırakın sular İbranice yaşam, yaratık, canlı yaratık anlamına gelen hareketli yaratıkları bolca ortaya çıkarsın. Yaratılış 2: 7'de,, " RAB Tanrı Adem'i topraktan Yarattı ve burnuna yaşam soluğunu üfledi. Böylece Adem yaşayan varlık oldu..». Bu ruh Yaratılış 1:20 ile aynı kelimedir. Kuşlar ve deniz hayvanları hem ruhtur. Başka bir deyişle, yaşayan bir yaratıktır. İnsanlar veya bu dünyada doğan tüm hayvanlar ilk kez birlikte yaratıldıklarında, onlar yaşayan canlılardır. Ancak, insan düşünceli bir ruh olarak doğdu. Bu nedenle, Kutsal Kitap bize Tanrı'nın Ruhu'nun öldüğünü söyler.

1 Korintlilerde 15:37『 Ekerken, oluşacak bitkinin kendisini değil, yalnızca tohumunu -buğday ya da başka bir bitkinin tohumunu ekersin. 』 Elçi Pavlus dirilişi açıklıyor『 Tanrı tohuma dilediği bedeni -her birine kendine özgü bedeni- verir. 』(Ayet 38) Tohumun kabuğu öldüğünde, içindeki yaşam görünür ve büyür.『 Her canlının eti aynı değildir. İnsan eti başka, hayvan eti başka, kuş eti, balık eti başka başkadır.  Göksel bedenler vardır, dünyasal bedenler vardır. Göksel olanların görkemi başka, dünyasal olanlarınki başkadır. 』(39-40) Ekim bir tahıl, ama gelecekteki bir şekil değil. Bu şekil (soma) bir vücut kitlesine değil, bir evin anlamına sahiptir. İsa üç gün içinde tapınağı imha edeceğini ve dikeceğini söylediğinde, bedenini bir tapınak olarak ifade etti ve bu beden (soma) burada konuşulan şekil. Tanrı'nın gelecekteki tohum şeklindeki bir evin şeklini verdiği anlamına gelir. Elçi Pavlus dirilişi tarif ederken böyle söyledi. Burada, ev ruhun bedenidir.

 

『 Göksel bedenler vardır, dünyasal bedenler vardır. Göksel olanların görkemi başka, dünyasal olanlarınki başkadır.  Güneşin görkemi başka, ayın görkemi başka, yıldızların görkemi başkadır. Görkem bakımından yıldız yıldızdan farklıdır. 』(40-41) Ette, bazıları cennete, bazıları da dünyaya ait gelecekteki şekiller vardır. Cennetteki figür ruhun bedenidir (yeni insan) ve yeryüzündeki figür taze (yaşlı adamın) bedenidir.

『 Doğal beden olarak gömülür, ruhsal beden olarak diriltilir. Doğal beden olduğu gibi, ruhsal beden de vardır. 』 (44) Bu yüzden yaşlı adam ölmeli, bir ruh bedeni olarak yeniden doğmalı ve ruh hayatta kalmalı ve eve girmelidir (ruh bedeni). 『 Ölülerin dirilişi de böyledir. Beden çürümeye mahkûm olarak gömülür, çürümez olarak diriltilir. 』 (42) Hayatta kalan ruhtur. Sadece ruh ruhun bedenine (tabernacle) koyduğunda. Bu yüzden Yuhanna'da İsa 6:63『 Yaşam veren Ruh'tur. Beden bir yarar sağlamaz. Sizlere söylediğim sözler ruhtur, yaşamdır. 』

 

Ruh hakkında konuşurken sapkınlığın bir nedeni vardır. Erken Kilise zamanında Gnostismin yayıldığı bir zaman vardı. İnsanların ruha, ruha ve ete bölünmesi ve manevi varlıklar olması gerektiğini vurgulurken, Budizm gibi aydınlanma bilgeliği aracılığıyla manevi varlıklar olabileceğini düşündüler. Wikipedia sözlüğüne göre, Gnostics, İsa'yı Gnossis'i (gerçek bilgi) insanlığı kurtarmak ve sahte bir Mesih olarak düşünmek için bir araç olarak getirmek ve öğretmek için acı veren maddi dünyanın kurbanı olarak gördü.

Fakat Kutsal Kitap aracılığıyla, İsa'nın söylediği bu dünyanın kutsaması değil, Tanrı'nın krallığının kutsamasıdır. Tanrı'nın krallığı bir ruh dünyasıdır. Yani ruhun ve bedenden oluşan insanın kurtuluşu değil, ruhun ruhun bedeni giyen Tanrı'nın krallığına geri dönmesi gerekir. Et yere geri döner. Vaiz 12: 7'de,『 Bütün ırmaklar denize akar, Yine de deniz dolmaz. Irmaklar hep çıktıkları yere döner. 』1 Korintlilerde 15: 47-49『 İlk insan yerden, yani topraktandır. İkinci insan göktendir. Topraktan olan insan nasılsa, topraktan olanlar da öyledir. Göksel insan nasılsa, göksel olanlar da öyledir.  Bizler topraktan olana nasıl benzediysek, göksel olana da benzeyeceğiz. 』 Dünyanın imgesi beden bedenine, cennet imgesi de ruha aittir. Böylece Kutsal Kitap bize ikinci Adem, İsa Mesih'in diriltildiği bedenin ruhun bedeni olduğunu söyler. Eğer tekrar bir ruh bedeni olarak doğmazsan, sadece yaşayan bir ruhsun. Diriliş taze vücudu çıkarıyor. Lazarus'un İncil'de öldüğü ve sinagog lideri Jairus'un kızı öldü ve ruh geri döndü, bir diriliş değil. Resüsitasyon diyebilirsiniz. Bu ikisi kesinlikle tekrar ölecek. Ancak dirilen İsa'nın asla ölmeyecek bir bedeni var.

Yeryüzünde yaşam tohumda bir et evi giyer. Böylece, nesilden sonra yaşamaya, gelişmeye ve yaşamaya devam ediyoruz. 『 Tanrı, "Sular canlı yaratıklarla dolup taşsın, yeryüzünün üzerinde, gökte kuşlar uçuşsun" diye buyurdu.』. Gökteki ve sudaki yaratıklar gibi, yeryüzündeki insanlar da art arda hayatlarına devam ederler. Kutsal Kitap bize yeryüzü yasaları aracılığıyla cennetin yasalarını anlamamızı söyler. Yeryüzünün figürü aracılığıyla (etin bedeni), cennet figürünü (ruhun bedeni) gerçekleştirmektir. Yani, cennet ve deniz suyu (Tanrı'nın sözü) ile doldurulmalıdır.
1 Korintlilerde 15:45 『 Nitekim şöyle yazılmıştır: "İlk insan Adem yaşayan can oldu." Son Adem'se yaşam veren ruh oldu. 』

 

Burada, yaşayan ruhun da yaşayan bir yaratık olduğu anlamına gelir. İlk Adam Adem'in ruhunu ölü tutar, ancak son Adem Ruh'u kurtarır. İlk spiritdem, ruhun ölmesine neden olan "taze bedeni" veren, son spiritdem ise ruhu kurtaran ruhun bedenini veren kişidir. İncil, ilk insan olan Adem'in son Adem'in sembolü haline geldiğini söylüyor. Başka bir deyişle, bir kurban. Cennet Bahçesi'ndeki görünüm, Tanrı'nın krallığının görünümünü simgelemektedir. Adem, Mesih ve Havva, Şeytan'ın aldattığı gibi statülerini korumadıkları meleklerdir, çünkü Tanrı'nın krallığında Tanrı gibi olmak isterler.

Mesih ve ruhlar Tanrı'nın krallığındandı. Böylece, Tanrı günahkâr ruhları sınırlamak için bir bedenden ayrılma şeklinde ifade eder. Havva'nın Adem'den ayrılması aslen Tanrı'nın krallığında biriydi ve Havva'nın ayrılışıydı. Böylece ilk adam Adem, karısına bir beden ve son Adem geline bir ruh bedeni verir. İlk adam, Adam, son Adam'ın görüntüsüdür.