Yaratılış1: 4-5
( Tanr ı ı ş ı ğ ı n iyi oldu ğ unu g ö rd ü ve onu karanl ı ktan ay ı rd ı ) (Yarat ı l ı ş 1: 4-5) Tanr ı ı ş ı ğ ı n iyi oldu ğ unu g ö rd ü ve onu karanl ı ktan ay ı rd ı . I ş ı ğ a "G ü nd ü z", karanl ı ğ a "Gece" ad ı n ı verdi. Ak ş am oldu, sabah oldu ve ilk g ü n olu ş tu. 『 Tanr ı , "I şı k olsun" diye buyurdu ve ışı k oldu 』 I ş ı k, "Tanr ı karanl ı ğ ı n d ü nyas ı na ı ş ı k verecek ve bir g ü n bu d ü nyaya ger ç ek ı ş ı k gelecek" vaadini i ç eriyor. Maddenin ı ş ı ğ ı bu d ü nyay ı ayd ı nlat ı r ve ayn ı ş ekilde Tanr ı 'n ı n ger ç ek ı ş ı ğ ı da gelir ve ö l ü ruh ü zerine parlar. Ancak, d ü nyan ı n ı ş ı ğ ı t ü m d ü nyay ı ayn ı anda parlatamaz. I ş ı k gitti ğ inde, karanl ı k gelir ve ı ş ı k geldi ğ inde karanl ı k kaybolur. I ş ı k ve karanl ı k bir arada var olamaz. Tanr ı ı ş ı ğ ı ve karanl ı ğ ı neden b ö ld ü ? Bu, fiziksel olarak b ö l ü nmek anlam ı na gelmez, ancak ger ç ek ...